အင်ဆူလင်ဆေးထိုးအပ်မပါတဲ့ ဆေးထိုးအပ်
ဒေါ်လာ ၈၅/ အပိုင်းအစ
အသုံးပြုမှုမူ
ဆေးထိုးအပ်မပါသော ဆေးထိုးအပ်သည် ဖိအားဂျက်၏ အခြေခံမူကို အသုံးပြု၍ အရေပြားအောက်ရှိ ဆေးဝါးထိုးသွင်းခြင်းကို အပြီးသတ်ပေးသည်။ ဆေးထိုးအပ်မပါသော ဆေးထိုးအပ်အတွင်းရှိ ဖိအားကိရိယာမှ ထုတ်ပေးသော ဖိအားသည် ပြွန်အတွင်းရှိ ဆေးဝါးကို အပေါက်ငယ်များမှတစ်ဆင့် အလွန်သေးငယ်သော ဆေးဝါးကော်လံများအဖြစ် ဖွဲ့စည်းရန် တွန်းအားပေးပြီး ဆေးဝါးသည် လူ့အရေပြားအောက်ဆုံးသို့ ချက်ချင်းထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး အရေပြားအောက်ဆုံးဧရိယာသို့ ရောက်ရှိစေသည်။ ဆေးဝါးကို အရေပြားအောက်တွင် ၃-၅ စင်တီမီတာအချင်းရှိသော ပျံ့နှံ့သွားသောပုံစံဖြင့် စုပ်ယူသည်။
လည်ပတ်မှုနည်းလမ်း
အသုံးမပြုမီ ပြင်ဆင်မှု
(၁) ဆေးထိုးအပ်များနှင့် အစိတ်အပိုင်းများတွင် ဖုန်မှုန့်နှင့် ဘက်တီးရီးယားများ ညစ်ညမ်းမှုကို လျှော့ချရန်အတွက် အသုံးမပြုမီ လက်ကို ဆေးကြောသင့်သည်။
(၂) ဆေးပြွန်နှင့် ဆေးထုတ်သည့် မျက်နှာပြင်၏ ထုပ်ပိုးမှုကို မဖွင့်မီ၊ သင်ထိုးသွင်းရန် ပြင်ဆင်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်သည် သန့်ရှင်းမှုရှိမရှိ အတည်ပြုသင့်သည်။ လေစီးဆင်းမှု မြင့်မားပါက တံခါး သို့မဟုတ် ပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်ခြင်းကဲ့သို့ လေကို တတ်နိုင်သမျှ လျှော့ချသင့်သည်။ လူဦးရေထူထပ်သော သို့မဟုတ် ညစ်ညမ်းမှု မြင့်မားသော နေရာများတွင် ထိုးသွင်းရန် မသင့်တော်ပါ။
အဆင့် ၁: ဆေးပြွန်တပ်ဆင်ပါ
ဆေးပြွန်၏ ချည်မျှင်ဘက်ခြမ်းကို ဆေးထိုးအပ်၏ ခေါင်းထဲသို့ထည့်ပြီး တင်းကျပ်စေရန် လှည့်ပါ။
အဆင့် ၂: ဖိအားပေးပါ
ဆေးထိုးအပ်၏ အပေါ်နှင့်အောက်အခွံများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဘဲပ်သံကြားသည်အထိ မြား၏ဦးတည်ချက်အတိုင်း အပြန်အလှန်လှည့်ပါ။ ဖိအားပေးခြင်းပြီးစီးကြောင်း ညွှန်ပြသည့် ထိုးဆေးခလုတ်နှင့် ဘေးကင်းရေးသော့ နှစ်ခုစလုံး ပေါ်လာပါမည်။
အဆင့် ၃: ဆေးသောက်ပါ
သင့်လျော်သော ဆေးဝါးမျက်နှာပြင် (ကွဲပြားသော အင်ဆူလင် ဆေးဝါးမျက်နှာပြင်များ) ကို ထုတ်ယူပါ၊ ဆေးဝါးမျက်နှာပြင်၏ တစ်ဖက်စွန်းကို အပ်ဖြင့် အင်ဆူလင်ဘောပင်/ပြန်ဖြည့်ကိရိယာ/ပုလင်းအဖုံးထဲသို့ ထည့်သွင်းပါ၊ ထို့နောက် အခြားတစ်ဖက်စွန်းကို ဆေးပြွန်၏ထိပ်နှင့် ချိတ်ဆက်ပါ။ ဒေါင်လိုက် အပ်မပါသော ဆေးထိုးအပ်၊ မြား၏ ဦးတည်ချက်အတိုင်း ဆေးထိုးအပ်၏ အောက်ဘက်အခွံကို လှည့်ပါ၊ ဆေးပြွန်ထဲသို့ အင်ဆူလင်ကို ရှူသွင်းပါ၊ ထိုးသွင်းရမည့် အင်ဆူလင်ပမာဏကို ဆုံးဖြတ်ရန် ချိန်ခွင်ပေါ်ရှိ ဖတ်ရှုမှုတန်ဖိုးကို ကြည့်ရှုပါ။ ဆေးဝါးမျက်နှာပြင်ကို ဖယ်ရှားပြီး အလုံပိတ်အဖုံးဖြင့် ဖုံးအုပ်ပါ။
အဆင့် ၄: အိတ်ဇောဓာတ်ငွေ့
ဆေးပြွန်ကို မပိတ်မီ၊ ဆေးထိုးပြွန်၏အပေါ်ဘက်သို့ ပူဖောင်းများ စီးဆင်းစေရန်အတွက် သင့်လက်ဖဝါးဖြင့် ဆေးထိုးအပ်ကို အပေါ်သို့ ပုတ်ပါ။ ဒေါင်လိုက်ဆေးထိုးအပ်ပြီးနောက် အောက်ဘက်အခွံကို စုပ်ယူမှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ လှည့်ပြီး ပူဖောင်းများကို လုံးဝဖယ်ရှားပါ။
အဆင့် ၅: ထိုးဆေး
ထိုးသွင်းသည့်နေရာကို ပိုးသတ်ပါ၊ ဆေးထိုးအပ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ပါ၊ ထို့နောက် ဆေးပြွန်၏အပေါ်ပိုင်းကို ပိုးသတ်ထားသော ထိုးသွင်းသည့်နေရာနှင့် ထောင့်မှန်ကျအောင် ထားပါ။ အရေပြားနှင့် အပြည့်အဝ တင်းကျပ်စေရန်နှင့် ထိတွေ့စေရန် သင့်လျော်သော အားကို အသုံးပြုပါ။ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများကို လုံးဝဖြေလျော့ပါ။ ထိုးသွင်းသည့်အခါ ဘေးကင်းရေးသော့ကို လက်ညှိုးဖြင့် နှိပ်ပြီး ထိုးသွင်းခလုတ်ကို လက်မဖြင့် နှိပ်ပါ။ ရှင်းလင်းသော အချက်ပြသံကို ကြားရသောအခါ အနည်းဆုံး ၃ စက္ကန့်ကြာ ထိုးသွင်းဖိထားသည့် အခြေအနေကို ထားပါ၊ ခြောက်သွေ့သော ဂွမ်းစဖြင့် ၁၀ စက္ကန့်ကြာ ဆက်လက်ဖိထားပါ၊ ထို့နောက် ထိုးသွင်းခြင်း ပြီးဆုံးပါသည်။
အားသာချက်
၁။ ဆေးထိုးခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း နာကျင်မှုကို လျှော့ချပေးခြင်း၊ လူနာများတွင် အပ်ကြောက်စိတ် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးခြင်းနှင့် လူနာ၏ လိုက်နာမှုကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေခြင်း။
၂။ ဓာတ်မတည့်မှု စသည်တို့၏ ရောဂါလက္ခဏာများကို လျှော့ချပေးသည်။
၃။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဆေးဝါးများ၏ ဇီဝရရှိနိုင်မှုကို မြှင့်တင်ပေးခြင်း၊ ဆေးဝါးများ စတင်သုံးစွဲချိန်ကို တိုတောင်းစေပြီး ကုန်ကျစရိတ်များကို လျှော့ချပေးခြင်း။
၄။ အပ်မပါဘဲ ထိုးဆေးသည် အရေပြားအောက်တစ်သျှူးများကို မထိခိုက်စေဘဲ ရေရှည်ထိုးခြင်းကြောင့် အခဲဖြစ်ပေါ်ခြင်းကို ရှောင်ရှားသည်။
၅။ အပြန်အလှန်ကူးစက်မှုကို လုံးဝနီးပါးဖယ်ရှားပြီး အလုပ်ခွင်ထိတွေ့မှုအန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားပါ။
၆။ လူနာ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျမှုကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေပြီး ၎င်းတို့၏ ဘဝအရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးသည်။
ဖွဲ့စည်းပုံ
၁။ အဆုံးအဖုံး- ညစ်ညမ်းမှုကို ရှောင်ရှားရန် ဆေးပြွန်၏ ရှေ့ဘက်အဆုံးကို ကာကွယ်ပေးသည်။
၂။ စကေးဝင်းဒိုး- လိုအပ်သော ထိုးဆေးပမာဏကို ပြသပြီး ဝင်းဒိုးရှိ နံပါတ်သည် အင်ဆူလင်၏ နိုင်ငံတကာ ထိုးဆေးယူနစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
၃။ ဘေးကင်းရေးသော့- ထိုးသွင်းခလုတ် မတော်တဆလည်ပတ်မှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဘေးကင်းရေးသော့ကို နှိပ်ထားမှသာ ၎င်းသည် အလုပ်လုပ်နိုင်သည်။
၄။ ထိုးဆေးခလုတ်- ထိုးဆေးစတင်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်နှင့် အရေပြားအောက်ဆုံးဧရိယာထဲသို့ ဆေးကို ချက်ချင်းထိုးသွင်းပေးသည်။
ဦးစားပေးလူဦးရေ
၁။ အင်ဆူလင်ထိုးဆေးကုထုံးကို ငြင်းဆန်သောလူနာများ။
၂။ တစ်နေ့လျှင် လေးကြိမ်ထိုးဆေးခံယူသော လူနာများအတွက် အင်ဆူလင် "၃+၁" စနစ်။
၃။ အရေပြားအောက်ရှိ အဖုအထစ်များ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ပြီး ရှောင်ရှားလိုသော လူနာများ။
၄။ ရောဂါကြာချိန်နှင့်အမျှ အင်ဆူလင်ဆေးပမာဏ တိုးလာသော လူနာများ။
၅။ ဆေးထိုးချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆေးထိုးခြင်းနာကျင်မှုတိုးလာသည့်လူနာများ။